Museo Etnolóxico Ribadavia

Museo Etnolóxico Ribadavia
Vista do patio interior do Museo

jueves, 12 de abril de 2018

presentación e mesa redonda arredor do libro: Museo aberto: saltando valados


Venres día 20 de abril ás 20.30 h no salón de actos do Museo Etnolóxico en Ribadavia adiantamos a celebración do Día Internacional do Libro coa presentación do libro: Museo aberto: saltando valados, nunha edición trilingüe galego, castelán e inglés recóllese a análise do programa Museo aberto.


O acto de presentación consistirá nunha mesa redonda de profesionais que analizarán a experiencia do Museo cos tres colectivos: Asociación de Familiares de Enfermos de Alzhéimer de Ourense (AFAOR), Cárcere de Pereiro de Aguiar (Ourense) e Cruz Vermella O Ribeiro (Ribadavia), cos que se desenvolveron os tres proxectos do programa: Lembrar no museo, Museo no cárcere e Vémonos no espello.



Formarán parte desta mesa:

Xosé Carlos Sierra Rodríguez coautor do libro, especialista en museoloxía, director do Museo Etnolóxico durante parte do período que se desenvolveron no Museo Etnolóxico os distintos proxectos,

Lorena del Pozo Fuente técnica de Institucións Penitenciarias, colaborou no inicio do proxecto Museo no cárcere como subdirectora de tratamento no Cárcere de Pereiro de Aguiar,

Rosa Mª Almeida Grande psicoxerontóloga, participou no proxecto Lembrar no Museo como psicóloga de AFAOR no que se utlizaron técnicas de reminiscencia,

Lola Ferreiro Díaz Doutora en Medicina; Departamento de Psiquiatría da Universidade de Santiago de Compostela (USC),

José María Failde secretario da Sociedade galega de Xerontoloxía e Xeriatría (SGXX) e profesor da Universidade de Vigo (UVigo).


En 2010 o Consello Internacional de Museos (ICOM-UNESCO) lanzou o lema: Museos para a harmonía social, con este lema pretendía este organismo internacional que os museos reflexionaran sobre a súa responsabilidade como espazos de integración social e co obxectivo de que exploren as posibilidades do patrimonio cultural como ferramenta para a promoción da igualdade e para a eliminación gradual de barreiras entre os integrados, os excluídos e os precarios.

Estas e outras reflexións arredor do papel actual que teñen os museos na sociedade, a necesidade de chegar a “outros” públicos e a súa propia función social levan a que os museos saian fóra dos seus muros e se acheguen a colectivos sociais con dificultades de acceso ao patrimonio cultural destes centros. Neste caso esta reflexión feita no Museo Etnolóxico leva de forma gradual primeiro a través de proxectos individuais e despois dun programa global acercar o patrimonio etnográfico a esoutros públicos non habituais nos museos, en moitas ocasións saíndo da propia instituición museal.


Tres proxectos diferentes do departamento de educación e acción cultural do Museo Etnolóxico, que naceron en momentos distintos: Lembrar no museo, Museo no cárcere e Vémonos no espello, en cada un deles se traballou con colectivos diferentes: Asociación de Familiares de Enfermos de Alzhéimer de Ourense (AFAOR), Cárcere de Pereiro de Aguiar (Ourense) e Cruz Vermella O Ribeiro (Ribadavia), converxeron nun mesmo programa denominado Museo Aberto.

Estes proxectos naceron de forma embrionaria en 2005, foron medrando e consolidándose ao longo dos anos, converxendo en 2009 no programa Museo Aberto activo cos tres proxectos até 2012. A Asociación de Amigos do Museo Etnolóxico e do Conxunto Histórico de Ribadavia (AMECHIR) estivo presente no apoio loxístico e xestor para o desenvolvemento das actividades de todo o programa.



                        


O programa Museo Aberto implicou un traballo transversal de profesionais especialistas de ámbitos diferentes: unha antropóloga da Universidade de Vigo, persoal técnico do Museo Etnolóxico, psicólogas, traballadoras/es sociais, persoal técnico de prisións, e a colaboración nos distintos obradoiros de xentes de oficios e da cultura.


Este programa Museo Aberto obtivo en 2012 o recoñecemento cunha Menciónde Honra no III Prêmio Ibero-Americano de Educação e Museus do ProgramaIbermuseos e xa forma partedo Banco Iberoamericano de Buenas Prácticas en Acción Educativa que se pode consultar na páxina da internet de Ibermuseos. A difusión deste programa conleva a participación en distintas xornadas e congresos: nas xornadas de formación museolóxica: Abiertos a todos: museos socialmente comprometidos. Reflexiones y experiencias, I Encontro Iberoamericano de Museos Pedagógicos e Museólogos de Educación, VI Xornadas Internacionais de Educación Social e Xerontoloxía. Boas prácticas profesionalización e experienciasxeragóxicas, I International Conference on Ecomuseums, Community Museums and Living Communitie, I Congreso Internacional Repensando los límites del Patrimonio Cultu-Natural, artigos en varias publicacións: Boletín del Instituto Andaluz del Patrimonio HistóricoPH, Arte, Cultura y Cárcel. Prácticas artísticas y culturales encontextos penitenciarios, en traballos fin de máster, etc.







Era necesario que o traballo, realizado ao longo de anos desta experiencia pioneira nos museos de Galicia, e de España, fose sistematizado e analizado por aquelas profesionais que desenvolveron

este programa, nunha publicación, que permitise o fácil acceso a toda esta documentación xerada por parte tanto do persoal técnico dos museos e centros patrimoniais, como daqueles colectivos sociais que teñen interese nestes proxectos, presentando o libro en edición trilingüe: galego Museo aberto: saltando valados , castelán Museo abierto: saltando muros e inglés  Open museum: jumping hurdles.



jueves, 22 de marzo de 2018

Exposición: "A olería en Galicia: unha mirada a partir dos fondos do Museo Etnolóxico. Ribadavia"

A exposición: "A olería en Galicia: unha mirada a partir dos fondos do Museo Etnolóxico. Ribadavia" comisariada por Víctor Manuel Castro Carballal rompe co relato tipolóxico habitual neste tipo de exposición sobre olería. 

Partindo do traballo singular de José Manuel Varela e Luciano García Alén, detense en aspectos como a asociación da artesanía cun determinismo económico ou a concepción da olería dun determinado estrato da poboación. Un discurso froito dunha mirada crítica que busca a ligazón entre o pasado da olería e o presente da artesanía "artística".
A exposición estrutúrase nos seguintes bloques:



-Carácter rural e popular da olería: onde se reflexiona acerca da relación entre o produto que sae dos centros oleiros e os grupos sociais que o adquire.

-A voltas coa funcionalidade e a estética: o vidrado e a cor: trata sobre os usos para os que son destinados e o correspondente impacto dos cambios económicos, sociais e tecnolóxicos nunha produción en ocasións enfocada a satisfacer funcionalidades concretas.
  

-O simbolismo: encárase a decoración e o simbolismo dende o universo mental dos grupos sociais que consomen as vasillas feitas polas mans de oleiros e oleiras da terra. Non se deixa de lado neste punto a revelación que sobre a decoración tivo a expansión do ferrocarril e con el a chegada de produtos foráneos e a súa sutil adaptación ao gusto local. 






canabarro de Tioira coa sinatura: "Antonio de Santiago"


-Reflexionando sobre a autoría: nesta parte da exposición abórdase a pegada do autor na súa obra, as repostas aos cambios na realidade sociocultural e económica e a procura dunha creatividade desligada do uso tradicional das pezas.

 Na parte final da exposición faise unha reflexión crítica acerca dos procesos de posta en valor destes bens do noso patrimonio cultural falando de: Crise e repunta, De artesán a artista? e de  Patrimonializacións






A exposición compleméntase cun catálogo, que permite conservar no tempo o contido da mostra, pero, sobre todo, serve para, reflexionar sobre as propostas explicitadas do discurso.
Na introdución do catálogo o comisario reflexiona sobre os motivos e a opción deste discurso sobre a olería en Galicia partindo da colección do Museo Etnolóxico:


"O Museo Etnolóxico. Ribadavia, custodia nas súas salas de reserva un número destacado de obras alusivas á actividade oleira. O groso da colección intégrano compras puntuais e doazóns, sendo o legado máis significativo o composto por un volume de 238 pezas cedidas pola Obra Sindical de Artesanía, ao peche da I Mostra de Cerámica Galega, celebrada co gallo do Ano Santo Compostelán e das Festas de Ourense no ano 1971. Xunto a estas creacións, atopamos en moita menor medida outras de louza importada, sobresaíndo as achegas do Sur peninsular e exemplos de porcelana.

Conforman un catálogo un tanto heteroxéneo, no que a tipos, cronoloxía e procedencia se refire. Teñen presenza no MER un total de dez núcleos produtores. A saber: Buño, Gundivós, Loñoá, Lovios, Mondoñedo, Niñodaguia, Portomourisco, Ramirás, Rubiá e Tioira.


cazolo do pingo. Tioira.

En canto a instrumental vencellado coa artesanía, o centro atópase completamente orfo e o arquivo documental non é quen de suplir as carencias citadas.
Estas limitacións van condicionar o guión expositivo, xa que o que se pretende é elaborar un relato privilexiando os fondos propios.

Unha exposición baseada nos procedementos: extracción da materia prima, preparación, torneado, cocción e comercialización, non sería viable polas limitacións enunciadas.

Unha mostra ao uso, como se teñen desenvolvido tantas outras, na que o discurso estea marcado polas tipoloxías (sucesión de formas e tipos) tampouco sería posible, posto que non contamos coa presenza de tódolos centros e algúns están vagamente reflectidos. Esta vía obrigaríanos a acoutar o marco xeográfico. 

Cómpre considerar a posibilidade de realizar outras aproximacións ao tema, coma a centrada en cuestións de xénero. Recentes estudos están a retomar o argumento, poida que influídos e condicionados pola presión irradiada das patrimonializacións fundamentadas neste aspecto".

Agradecer a artesáns e artistas que cederon obras para esta exposición: Juan José Unzueta, Xosé Poldras, Agustín Vázquez, e a Erika Mel, Tesouro de Barcala e Pazo de Ferreiroá.

miércoles, 28 de febrero de 2018

Exposición: "AUGA. O sangue da terra. Un proxecto de Manuel Valcárcel"




Inauguración e visita guiada da exposición: AUGA.O sangue da terra. Un proxecto de Manuel Valcárcel
 
        1 de marzo ás 20.00 h
         Igrexa da Madalena   

                Ribadavia      








  



A exposición "AUGA. O Sangue da terra. Un proxecto de Manuel Valcárcel" está producida por Afundación Obra Social ABANCA, coa colaboración en Ribadavia do Museo Etnolóxico e do Concello de Ribadavia

A auga, elemento vital ao que quixen render esta humilde homenaxe
en comparación co que representa, parte de todo o que somos e
todo o que crea. Elemento vital que debe ser motivo de unión e
xamais de discordia. Elemento que debemos coidar e protexer
porque marcará o devir das xeracións vindeiras porque, quen somos
os seres humanos para crernos por enriba da natureza?
Esta é a miña visión do que foi, é e será a Terra. Non malgastemos
esforzo e diñeiro en buscar un mundo mellor noutros planetas, este
é o noso, onde nacemos e onde morreremos, debemos respectalo
e coidalo.

 
Manuel Valcárcel
 

A exposición permanecerá aberta no local social da Igrexa da Madalena até o 31 de marzo.

Horario Local Social Igrexa da Madalena:
Martes a venres 12.00 a 14.00 e 17.00 a 19.00 h
Sábados 12.00 a 14.00 h      

lunes, 5 de febrero de 2018

Conversa no Museo con Ruth Domínguez Viñas e Emilio Ruiz Trueba: «Miradas á Arquitectura Popular en España: a colección Carlos Flores no Museo Etnográfico de Castilla y León»

                                   
     Mércores 7 de febreiro de 2018 ás 20.00 h no Museo Etnolóxico 
Conversa con Ruth Domínguez e Emilio Ruiz Trueba comisiaria/o da exposición:  
«Miradas á Arquitectura Popular en España: a colección Carlos Flores no Museo Etnográfico de Castilla y León»


Na primeira conversa no Museo de 2018, grazas á colaboración da Asociación de Amigos do Museo e do Conxunto Histórico de Ribadavia (AMECHIR) contaremos con Ruth Domínguez Viñas, responsable de conservarción e Emilio Ruiz Trueba, responsable da biblioteca e comunicación do Museo Etnográfico de Castilla y León (Zamora) ademais foron quen comisariaron a exposición: "«Miradas á arquitectura popular en España: a colección Carlos Flores no Museo Etnográfico de Castilla y León» da que nos falarán e que se pode ver no Museo Etnolóxico ata o 28 de febreiro.


O arquitecto Carlos Flores percorreu durante anos toda España fotografando a arquitectura popular de España o que deu como resultado a publicación en 1973 da obra en cinco volumes: "Arquitectura Popular Española", na que ao lado dunha tese socioeconómica propia acerca da arquitectura tradicional, inclúe un extenso apartado gráfico que dende a mirada do arquitecto constitúe unha achega de necesaria consulta para o mundo da etnografía.


Como nos contarán Ruth e Emilio esta exposición está concebida como un espazo de reflexión sobre o carácter involutivo do suposto progreso, as maneiras habitacionais actuais, a recuperación de materiais e os cambios sociais que xeraron modificacións substanciais no concepto do lar. Para isto, emprégase unha selección de fotografías da colección de Carlos Flores (7.000 negativos aproximadamente) para xerar un discurso divulgativo que sexa á súa vez aparato crítico.  

Podedes ler a reflexión que sobre a obra en cinco tomos de Carlos Flores: "Arquitectura popular española" fixo Xosé C. Sierra Rodríguez no blogue da Biblioteca do Museo Etnolóxico, picando AQUÍ

miércoles, 24 de enero de 2018

Exposición: "Miradas a la arquitectura popular en España. Colección fotográfica de Carlos Flores"



Inauguración da exposición producida polo Museo  Etnográfico de Castilla y León:


"Miradas a la arquitectura popular en España. Colección fotográfica de Carlos Flores" 

 Venres 26 de xaneiro de 2018 ás 20.00 h

     no Museo Etnolóxico. Ribadavia



Asistirán o Secretario Xeral de Cultura da Xunta de Galicia e o director do Museo Etnográfico de Castilla y León.


  

A arquitectura popular en España é hoxe en día un patrimonio vivo pero vulnerable. É historia palpable de mans e mentes que modificaron paisaxes e moldeado hábitats con gran sensibilidade e pericia ao longo dos séculos. Un acervo cultural moitas veces denostado, relegado ao pintoresco, reducido ao rural, convertido en imperfecto, e poucas veces estudado con mirada observadora, científica e holística.

A presente exposición apela ao respecto ambiental, á eficiencia enerxética e á defensa de tipoloxías construtivas así como de trazados urbanos por e para o ser humano. Conceptualmente, a mostra non se concibe como un proxecto técnico e documental destinado a un público especializado, senón como un espazo de reflexión que poña de manifesto o carácter involutivo do suposto progreso, as maneiras habitacionais actuais, a recuperación de materiais e os cambios sociais que xeraron modificacións substanciais no concepto do lar. Para isto, emprégase unha selección de fotografías da colección de Carlos Flores (7.000 negativos aproximadamente) para xerar un discurso divulgativo que sexa á súa vez aparato crítico.  

A mostra compleméntase cun catálogo editado polo Museo Etnográfico de Castilla y León no que se recolle unha serie de textos e fotografías.


Mabegondo (A Coruña, 1968). Foto Carlos Flores


Carlos Flores (Cuenca, 1928): trasládase a Madrid onde obtén o título en arquitectura (1958) e posteriormente o grao de doutor (1965); a súa obra Arquitectura Española Contemporánea (1961) contribuíu á consolidación do Movemento Moderno en España e deulle o recoñecemento profesional dentro e fóra de España. En 1973 publica Arquitectura Popular Española, obra en cinco volumes na que ao lado dunha tese socioeconómica propia acerca da arquitectura tradicional, inclúe un extenso apartado gráfico que dende a mirada do arquitecto constitúe unha achega de necesaria consulta para o etnógrafo.
Nesta mostra producida polo Museo Etnográfico de Castilla y León temos a oportunidade de gozar dunha selección das fotografías feitas por Calos Flores durante o seu traballo de campo.

 

Horario da exposición:    Martes a venres: 10:00 h. a 20:00 h.
                                             Sábados e domingos: 11:00 h. a 14:30 h.
                                             Festivos: pechado


Folleto da exposición:




miércoles, 20 de diciembre de 2017

Presentación do libro: "La escuela activa y el entorno. Una aproximación a través de los paseos, visitas y excursiones durante la Segunda República"

Mércores 27 de decembro ás 20.00 h no salón de actos do Museo Etnolóxico presentación do libro: La escuela activa y el entorno. Una aproximación a través de los paseos, visitas y excursiones durante la Segunda República, obra escrita polo profesor Ángel Serafín Porto Ucha e a profesora Raquel Vázquez Ramil e editado por Andavira.


Pódese consultar o sumario e algunhas páxinas do libro neste enlace AQUÍ


No libro analízase a renovación pedagóxica que se levou a cabo durante a Segunda República, co estudo da política escolar dos diferentes gobernos e das principais reformas educativas. Tras este marco xeral, trátase a colaboración duns mestres, José Benito González Álvarez, e un inspector de primeira ensinanza, José Muntada Bach, nunha zona rural da provincia de Pontevedra, A Cañiza, entre 1934 e 1935, co pulo dos Centros de Colaboración Pedagógica, la Semana y la Misión Pedagógica de 1934, o xornal freinetiano Faro Infantil que o mestre José Benito González creou na escola de nenos da Cañiza, e a análise dunha obra conxunta, Paseos, visitas y excursiones de la escuela activa, publicada en Ribadavia en 1934 na imprenta El Ribadaviense.

Ángel Serafín Porto Ucha naceu en Guláns-Ponteareas (Pontevedra) é Doctor en Filosofía e Ciencias da Educación cunha longa carreira como docente, autor de numerosos traballos sobre a Institución Libre de Enseñanza, a depuración  do maxisterio e os procesos de formación docente. Na actualidade é profesor Ad Honorem da Facultade de Ciencias da Educación da Universidade de Santiago de Compostela, onde continúa co seu labor investigador.

Raquel Vázquez Ramil naceu na Coruña, Doutora en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela. Ten centrada a súas investigacións sobre a educación da muller na España contemporánea. Traduciu numerosos libros do inglés ao español. Actualmente é titora no Centro Asociado da UNED na Coruña e profesora axudante doutora de Didáctica de las Ciencias Sociales en la Facultad de Educación de Soria, Universidad de Valladolid.

(Datos escolmados e traducidos ó galego da cuberta e gardas do libro)

lunes, 30 de octubre de 2017

Cine de Outono. Miradas Etnográficas 5


Neste novembro de 2017 a 5ª edición do Cine de Outono. Miradas Etnográficas está adicado ás migracións, a través da mirada de directoras e directores de distintos países: Francia, España dúas delas galegas, Kosovo e Alemaña.
As proxeccións serán de balde ás 20.00 h. no Museo Etnolóxico o venres 3, sábado 4, venres 10 e venres 17 de novembro, en versión orixinal subtitulada, coa colaboración do Cineclube Padre Feijoo de Ourense e a Federación de Cineclubes de Galicia.
Rematamos este ciclo o venres 17 de novembro con dúas proxeccións especiais do director galego José Gil: "Miss Ledya" de 1916 e "Galicia y Buenos Aires" de 1931 que serán musicadas ao vivo por Severiano Casalderrey. Agradecemos ao IES O Ribeiro que nos cedan para a ocasión o piano que utilizará Severiano.


Venres 3 de novembro, 20.00 h.
La cour de Babel
Julie Bertuccelli (Francia, 2014) 89

Acaban de chegar a Francia; veñen de Irlanda, Serbia, Brasil, Tunez, Chinesa ou Senegal. Durante un ano, Julie Bertuccelli gravou as relacións, os conflitos e as alegrias deste grupo de nenos e adolescentes de entre 11 e 15 anos, reunidos nunha mesma clase de acolleita para aprender o francés.
Inédita en España, coa colaboración do Institut Français


Sábado 4 de novembro, 20.00 h.
 O tren da memoria
Marta Arribas e Ana Pérez (España, 2005) 85'

España. Anos sesenta: Dous millóns de españois saen do país empuxados pola necesidade. O seu destino: Alemania, Francia, Suiza e os Países Baixos. A metade son clandestinos e viaxan sen contratos de traballo. O oitenta por cento son analfabetos. Ante eles levántase o muro do idioma e os costumes diferentes. España. Na actualidade: Outros necesitados chaman á porta dun país próspero. Case ninguén se acorda da outra historia. Josefina si. Ela recorda a súa viaxe no tren da memoria. Destino: Núremberg, Alemaña.


Venres 10 de novembro, 20.00 h.
Babai
Visar Morina (Kosovo, Alemaña, 2015) 104'

Nori, un neno de 10 anos, e o seu pai Gezim, son vendedores ambulantes no Kosovo dos anos 90, durante o réxime de Milosevic. O pai quere atopar a forma de emigrar ilegalmente a Alemaña e o seu fillo fai todo o posible para poder estar con el. Atrapados entre o desexo de vivir xuntos e a necesidade de facer fronte á dureza da realidade, a relación pai-fillo chega a un punto en que nada entre eles é como antes. 
Inédita en España, coa colaboración do Goethe Institut.
Premios:
2015: Festival Internacional Karlovy Vary: Mellor director.
2015: Festival de Cine de Múnich: Novos Talentos: Mellor director, guión e actor.

Venres 17 de novembro, 20.00 h.



                       


  
José Gil (España, 1916) 20'  + José Gil (España, 1931) 28'

(Acompañada ao piano por Severiano Casalderrey, que ademais introducirá o documental "Galicia y Buenos Aires" con imaxes da emigración de Galicia á Arxentina nos anos trinta do século XX. Coa colaboración do CGAI).
Miss Ledyia Katson e o seu tío millonario chegan desde os Estados Unidos ata Pontevedra, visitando a Illa da Toxa. Alí coinciden cos reis de Suavia, que se atopan de incógnito e están ameazados pola chegada dun anarquista que pretende realizar un atentado. Curta cunha breve participación de Alfonso R. Castelao.

Folleto coa sinopse dos filmes:

 

jueves, 5 de octubre de 2017

Cinema: "Entrar aos Vilares" de Cibrán Tenreiro




Sábado 7 de outubro ás 20.30 h no salón de actos do Museo Etnolóxico proxectarase o filme "Entrar aos Vilares" contaremos coa presenza do director Cibrán Tenreiro e membros da equipa de realización que manterán un coloquio co público asistente.



O filme foi producido pola Asociación da Terra Chá, Lareira de soños arredor da parroquia do poeta Xosé María Díaz Castro, finalista da XII Mostra Internacional de Cinema Etnográfico MICE de Compostela en tres categorías (mellor filme, mellor producción galega e prémio do público). 



 

SINOPSE:


Tres mozos entran a unha parroquia de Guitiriz que descoñecen co encargo de realizar un documental sobre ela. Entón:

1) Preguntan aos veciños tentando comprender a identidade do lugar seguindo unha cita de Charles Seignobos que leron na universidade: “Lamento non ter podido tratar máis que dunha maneira moi incompleta os feitos da vida cotiá, alimentación, vestido, habitación, usos de familia, dereito privado, diversións, relacións de sociedade, que constituíron o principal interese da vida para a enorme maioría de individuos”.

2) Tentan vincular o que aprenden á súa propia identidade e ás súas propias experiencias, sendo da primeira xeración das súas familias que non naceu na aldea. E cuestionan o resultado: non queren dar outra visión nostálxica do rural pero non teñen claro se o conseguen.

3) Pasean por leiras e casas abandonadas, xogan, distraense mirando aos animais e desvíanse das súas propias intencións como se estiveran facendo un vídeo doméstico.

miércoles, 27 de septiembre de 2017

Día Internacional da Música


En 1975 a UNESCO estableceu o 1 de outubro como o Día Internacional da Música co obxectivo de exaltar a diversidade de manifestacións musicais de todo o mundo.

No Museo Etnolóxico festexamos este día o sábado 30 de setembro ás 20.30 h  coa música do dúo:
Ad Heyra Liti formado por Erea Carbajales ao violón e Aser Rodríguez a guitarra de estilo neo folk con influencias de músicas islandesas, australianas e celtas.

Unha mostra da música de Ad Heyra Liti:




Máis información na súa páxina de facebook
e no seu canal de youtube

viernes, 22 de septiembre de 2017

Outono Fotográfico 2017 no Museo Etnolóxico

Comeza o outono e unha das citas importantes todos os anos en Ribadavia e tamén no Museo Etnolóxico é a participación no Outono Fotográfico.

O luns 25 de setembro ás 20.00 h  no local social da Igrexa da Madalena, para inaugurar o Outono Fotográfico, temos tres actos:

*inauguración da exposición "Efémeros" con fotografías de Juan Antonio Gómez de arte de rúa "arte do spray" como el mesmo a nomea; exposicion organizada polo Museo Etnolóxico e incluída dentro da programación do Outono Fotográfico 2017.

*lembranza dos 50 anos da fundación da Agrupación Fotográfica de Ribadavia (AFR), da que Juan Antonio Gómez foi un dos fundadores e secretario da primeira directiva,

*música con Pardedous dúo formado por Alexandre Cabanelas ao saxo e Ángel Alfonso Gulías ao piano.

A exposición "Efémeros" de Juan Antonio Gómez, poderase visitar no local social da Igrexa da Madalena ata o 20 de outubro.


Horario: Martes a venres: 12 a 14 h. e 17 a 19 h.
                                                  Sábados e domingos: 12 h. a 14 h. 
                                                  Festivos: pechado



Foto Juan Antonio Gómez
Eses muros, ás veces doentes, ás veces con retranca, sempre singulares, que nos saen ao encontro en calquera parte da cidade nacen coa espiña do efémero. Batallando coas opacidades do ceo tivo o fotógrafo que soportar esperas para atopar o momento pertinente de luz. Ata tivo que agardar estacións propicias cando pretendeu captar matices no inverno ou na primavera.
Para esta mostra podería ter presentado a máis ampla colección de vistas onde locen habilidades tantos artistas do efémero. Contribuiría así a dar permanencia a obras condenadas ao esquecemento. 
Considérase en débeda o autor con tantos artistas do spray que sacaron do anonimato, dándolles categoría de arte, recunchos das nosas cidades. Darase por ben pago se contribuíu para demostrar que, aínda no efémero, caben outras virtudes, e moito máis, se cooperou a perpetuar obras antes de que as sacuda o vento.

Juan Antonio Gómez consolida a súa vocación en Madrid onde vai estudar Económicas no Real Centro Universitario María Cristina (UCM), ingresando na Escola Oficial de Cinematografía. En 1967 funda a Agrupación Fotográfica de Ribadavia xunto con Víctor López, Hipólito Fernández, Luis Olivares, Enrique Rodríguez e Antonio Pérez. Entre outros, obtivo o premio especial A.F.O., o I e o II Trofeo Galicia, o premio do Nacional de Fotografía Turística, o I Concurso da Delegación de Información e Turismo, etc.

Fundador (1977), xunto con Hipólito Fernández e Enrique Banet, do Grupo 77; que se presentou no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense con prólogo de Xesús Ferro Couselo no programa.

Anos despois, salvo a etapa con Luis Olivares co selo Foto-Asociación, crea ARGOFOT traballando en solitario para editoriais, administracións e empresas, entre estas Franco Maria Ricci con obra en FMR e en ART FMR.

Folleto completo da exposición AQUÍ

Aproveitamos esta exposición dun dos fundadores da Agrupación Fotográfica de Ribadavia para facerlle unha lembranza a esta Agrupación ribadaviense, con motivo dos 50 anos da súa fundación, o 29 de abril de 1967, cun folleto informativo no que se reflicte a finalidade e os obxectivos desta agrupación, así como quen formou parte da súa primeira directiva e persoas que formaron parte dela ao longo da súa existencia.